Erdoğan’ın Zor Kararı!

Güzelbahçe’ye balık almaya gidiyordum. Aracımı park edip yürümeye başladım.

Elinde balık poşeti olan bir kadın bana doğru gülerek yaklaştı.
“Nerelerdesiniz?” diye sordu.

Tabii, her zamanki gülüşümle geçiştirdim.

Adı bende saklı; bankacı ve fonzedeymiş! Eylül başında, bomba patlamadan birkaç gün önce arkadaş önerisiyle batan fonlardan almış.

Buhar olup uçan parası 15 milyon lira!

Urla taraflarında ev almak isterken, şimdi “Devlet zararımı karşılar mı?” diye kara kara düşünüyor.

Hatta emekli olmayı da planlıyormuş. İmalı sözlerden anladığım bu plan da şimdilik yatmış.

Fonzede kadın sadece bir örnek. Bir arkadaşım 4 milyon, bir başkası 9 milyon lira kaybetti. Her gün sosyal medyda yazılanları takip ediyorlar.

İyi bir haber almayı umuyorlar.

Seferihisar’da kuyumcu tanıdığım geçen gün şunu dedi:

“Dükkana giren 10 kişiden 5’i fonzede. Kimileri altın bozduruyor. Yetmeyince varsa araçlarını satacaklar…”

Soruyorum:

O da açığı kapatmazsa ne satılacak?
Arsa…
Ev…
Dükkan…

Ya satılacak hiçbir şeyi olmayanlar ne yapacak? Varını yoğunu fona kaptırmış küçük tasarruf sahibi fonzedelerin çıkış yolu ne olacak?
Cevap şu an ne kendilerinde ne de devlette!

Herkes bekliyor!

O yüzden bu meseleye “fon krizi” demek bence hafif kalıyor.
Fon mega-krizi
Ya da en uygunu:
Fon kaosu.

Görünür tablonun özeti şöyle:
Parasını veya herşeyini kaybeden yüzbinlerce insan…
Onların yakınları ve aileleri…
Kimilerinde karamsarlık.
Bazılarında yokluk duygusu.
Belki çoğunda gelecek kaygısı.

Bir de görünmeyen veya şu anda ona sıra gelmediği için konuşulmayan bir gerçek var.

Fon kaosu, Türkiye’deki para düzeninin işleyişini de gözler önüne serdi.
Parası olanın üretmeyi tercih etmediği…
Rant enstrümanları ile parasını arttırdığı…
Ve…
Kenarda üç beş kuruşu olanların gerçek enflasyona karşı paralarını koruma refleksi…

Haksızlar mı?

Hayır, kesinlikle değiller.
İkitidarın adaletsiz vergilerle yurttaşları usandırdığı, “enflasyon düşüyor” gibi süslü açıklamalarla toplumu avutmaya çalıştığı günümüzde, kimse birikiminin erimesini izlemek istemiyor.

Çünkü yönetenlerin söylemlerine karşı güven sorunu yaşanıyor.

Şimdiye kadar konuştuklarım sıradan fonzedeleri ilgilendiriyordu.
Bundan sonrası ülkedeki bozuk düzenle alakalı.
Aslında bahsettiğim yönetim sisteminin yetersizliği.
Öyle tek bir alanda değil, her alanda…
Fon kaosu bunlardan sadece sonuncusu.
Denetlenemeyen…
Veya…
Birilerinin bilerek göz yumduğu…
Dokunulmazların top çevirdiği…
Ahbap çavuş ilişkilerinin fazlaca olduğu…
Dar bir çevrenin iyi götürdüğü…

Kara bir düzen!

Ak Parti Genel Başkan Yardımcısı Fatma Sayan Betül Kaya ve eşiyle ilgili iddialar bu yoz düzenin daha ilk örneği.
Devasa kazanç söylemlerinin sırf Kaya ailesiyle sınırlı olduğunu mu düşünüyorsun?

Bence yanılıyorsun.

Nasıl bankacısından esnafına, inşaatçısıdan emeklisine, azıcık birikimi olan en küçük yatırımcısına kadar bu fonlar biliniyorsa, siyasetçler arasında sence bilinmiyor mudur?

Mümkün değil!

Bu isimlerin arkası devam edecek gibi görünüyor.
Doğrusu listede kimlerin olacağını şimdiden merak ediyorum.
İktidardan da muhalefetten de isimler duyacağımı düşünüyorum.

Birbirlerini ele verecekler.

Asıl bilmek istediğim şu:

Kolay paranın kokusunu aylar öncesinden alıp kazananların, tehlikeyi de önceden görüp yahut haberdar edilip paralarını ne zaman çektiği?

Eğer “Karanlıkta hiçbir şey kalmayacak” sözü tutulursa ögrenilir.
Yoksa…
Yine bir bardak soğuk su içip hafızalardan silinmesi beklenir.

Meselenin omurgasına gelecek olursam…

Bir tarafta kaybedenler…
Diğer tarafta çok büyük götürenler…

Çelişkili bir durum.

Erdoğan ve ekibi kaybedenlerin kayıplarını telafi edebilecek mi?
Mağduriyetler nasıl giderilecek?
Aynı ekip büyük paralar kazanan siyasetçileri, yakınlarını, bürokratları bulup topluma deşifre eder mi?

“Gereği yapılacak” açıklamasının icabı Cumhurbaşkanı cephesinde ne olacak?

Benim için Erdoğan’ın kararı ve çözme hususundaki samimiyetiyse şurada belli olacak:

Sorduğum soruların duyulmasında değil, yanıtların ortaya çıkmasına izin verilmesinde.

27 Eylül 2026